Γιούγκερμαν

Ένα από τα αγαπημένα μου σπορ είναι να παρακολουθώ τηλεόραση, κυρίως αυτό το σπορ του δίνω και καταλαβαίνει τον χειμώνα γιατί μου το επιτρέπει η δουλειά μου, έχω αρκετό χρόνο και δεν είμαι τόσο κουρασμένη για να κλείσουν τα μάτια μου στο πρώτο δεκάλεπτο. Μου αρέσουν πολύ οι ταινίες κυρίως Χόλλιγουντ παραγωγές για να λέμε την αλήθεια, αν και σκέφτομαι να αρχίσω και λίγο το Μπόλυγουντ… εκτός από τις ταινίες μου αρέσουν και αρκετές ελληνικές σειρές που δεν κατάφερα να παρακολουθήσω και για  καλή μου τύχη  τις βρίσκω όλες στο www.greektube.gr όπου δεν χάνω επεισόδιο.

Πέτυχα μια σειρά που μου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον, τον Γιούγκερμαν, με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και την Φαίη Ξυλά για πρωταγωνιστές μαζί με μια πληθώρα αξιόλογων ηθοποιών.  

Η σειρά από ότι έμαθα κόπηκε κατά την διάρκεια λόγω χαμηλής τηλεθέασης! Κατά την γνώμη μου κακώς, εδώ θα θυμηθούμε τα σχόλια των φασολοφίλων Chrys και  Feggaraki  σχετικά με τις σαχλές σειρές που κυκλοφορούν στην ελληνική τηλεόραση και όχι μόνο.

Τελικά τι είναι αυτό που καθορίζει την τηλεθέαση, τι είναι αυτό κάνει μια σειρά πετυχημένη? Δεν νομίζω το γούστο μου να είναι τόσο εξεζητημένο ή παράξενο, μου αρέσουν οι κωμωδίες με έξυπνο χιούμορ και καλές ατάκες, μισώ τις χυδαιότητες,  και αντιπαθώ τις σειρές που είναι γεμάτο με ξανθιές, βυζιά και βρισιές μου αρέσουν οι σειρές που είναι εποχής που σε ταξιδεύουν σε άλλα μέρη σε συνήθειες και αρχές παλιές, που δείχνουν ανθρώπους πως ζούσαν στην φτώχεια πως τα βγάζαν πέρα, που δείχνουν ανθρώπους που ζούσαν στην χλιδή, που συμπεριφέρονταν καλά και με τρόπους, αλλά και που δείχναν τι είναι στα αλήθεια ο άνθρωπος. Μια τέτοια σειρά ήταν και ο Γιούγκερμαν, με συγκίνησε πολύ θα έλεγα, είδα όλη την σειρά σε 2 μέρες!

Εποχή του 1920, το ντύσιμο, η γλώσσα, οι συνήθειες, οι μικρότητες, οι δολοπλοκίες, τα απλά αστεία, τα κουτσομπολιά, τα τρένα με τον ατμό, η μουσική με την λατέρνα, η φτώχια, η διασκέδαση, ο έρωτας και η αγάπη. ΄Ολά όσα υπάρχουν και στην σημερινή εποχή εκτός ίσως από την λατέρνα αλλά και πάλι θα ακούσεις την μουσική της αν περπατήσεις στο Μοναστηράκι ή στην Πλάκα, όλα αυτά απλά με ένα άλλο χρώμα, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω με ένα χρώμα νοσταλγίας, μακριά από την δική μας καθημερινότητα μακριά από το δικό μας βουητό και τρέξιμο.

Τέτοιου είδους σειρές πιστεύω ότι πρέπει να τις τιμούμε με την παρουσία μας μπροστά από την τηλεόραση, πρέπει να έχουν μια διαφορετική αντιμετώπιση από αυτήν που τους δίνουν τα ποσοστά τηλεθέασης και τα ποσοστά των κερδών, γιατί δεν προσφέρουν μόνο μια ώρα ψυχαγωγίας αλλά και ένα δωρεάν ταξίδι του μυαλού μας και της ψυχής μας.

Τα κανάλια σήμερα προβάλουν ότι πουλά εύκολα ότι είναι γρήγορης και ανούσιας κατανάλωσης, και εμείς σαν μαστουρωμένοι τα παρακολουθούμε και νομίζουμε ότι διασκεδάζουμε κιόλας, γελάμε με χαζά αστεία και αντιμετωπίζουμε την αισχρότητα σαν ερωτισμό και την βία σαν κάτι σύνηθες και αποδεκτό.

Μα που είσαι Γιούγκερμαν?

Δεν υπάρχουν σχετικά άρθρα.