Επιστολή προς Επίτροπο Διοικήσεως

Μια επιστολή που έγραψα και έστειλα πριν 3 χρονια.

Επίτροπο Διοικήσεως

Κυρία  Ηλιάνα Νικολάου

Πάφος 27 Ιουλίου 2007

Αξιότιμη Κυρία Νικολάου,

Με αυτή την επιστολή θα ήθελα να σας εκφράσω την δυσαρέσκεια μου για την συμπεριφορά κάποιων ατόμων που εργάζονται σε θέσεις του δημοσίου.

Θα σας αναφέρω δύο περιστατικά τα οποία δεν συνδέονται μεταξύ τους αλλά μου προκαλέσαν εξίσου δυσαρέσκεια και απογοήτευση.

Το πρώτο αφορά το νοσοκομείο Πάφου και νοσοκομείο Λεμεσού.

Στις 16 Μαιου ο πατέρας μου εισήχθηκε στο νοσοκομείο Πάφου με ίκτερο, του έγιναν οι ανάλογες εξετάσεις όπου και η διάγνωση ήταν  καρκίνος του παγκρέατος.

Ακολούθως έπρεπε να μεταβεί στην Λευκωσία για μαγνητικό τομογράφο και λήψη δείγματος για βιοψία, συνολικά μεταφέρθηκε 2 φορές στην Λευκωσία γιατί την πρώτη φορά δεν ήταν δυνατή η λήψη δέιγματος, μεσολάβησαν περίπου 5 μέρες για να δοθέι έγκριση από Λευκωσία  για να μεταφερθέι ξανά. Οταν έγιναν και αυτές οι εξετάσεις ο ασθενής και εμείς σαν οικογένεια περιμέναμε εναγωνίως την απόφαση των γιατρών για το που και ποιος θα εγχειρήσει τον πατέρα μου. Σημειώστε ότι ο ασθενής υπέφερε με ίκτερο και το χρονικό διαστημα που έμενε χωρίς κάποια επέμβαση ήταν ήδη αρκετό και υπερβολικό. Σύνολο μερών παραμονής στο νοσοκομείο Πάφου 14 χωρίς να παρθεί κάποια απόφαση προς ανακούφηση του ασθενή, μέχρι σήμερα δεν έχουμε ακόμη καταλαβεί γιατί δεν μπορούσε ο διευθηντής του νοσοκομείου Πάφου να αποφασίσει το τι θα γινόταν με την επέμβαση, το γιατί ο ασθενής, «που ήταν δύσκολη η περίπτωση» , όπως μας είπαν οι γιατροί, δεν έμεινε Λευκωσία για να κάνει τις εξετάσεις και ίσως την επέμβαση για να μην ταλαιπωρήται με την μεταφορα Πάφο – Λευκωσία και το αποκορύφωμα της όλης κατάστασης ήταν η αντιμετώπηση μιας sister του παθολογικου τμήματος που όταν τελικά μας ανακοίνωσαν ότι τελικά αναλαμβάνει το νοσοκομείο Λεμεσου να εχγειρηστεί ο πατέρας μου, καθώς ετοιμάζαμε τα προσώπικά του πράγματα με μεγάλη βιασύνη «γιατί το ασθενοφόρο θα εφευγε χωρίς εμάς αν δεν κάναμε γρήγορα» όπως μας είπαν, έρχετε ξανά στο δωμάτιο που ήταν ο πατέρας μου και με την σκληρότερη στάση και αγενέστατη συμπεριφορά μας λέει:  « Τελείωνετε γιατί εβάλαμεν μέσον για να φύετε που δαμέσα» εκείνη την στιγμή ακούγοντας αυτά τα λόγια είχαμε παγώσει και μείναμε να την κοιτάζουμε μήν μπορώντας να καταλάβουμε γιατί πρέπει να βάλει κάποιος «μέσον» για να εξασφαλίσει την απαραίτητη περίθαλψη που δικαιούτε και γιατί πρέπει ένας καρκινοπαθής που δεν του απομένει πολύς χρόνος ζωής να έρχετε αντιμέτωπος με αυτή την σκληρότητα απο τα άτομα που πρέπει να δείνουν το παράδειγμα καλής συμπεριφοράς και  κατανόησης στο πόνο του συνανθρώπου τους.

Ακολούθως μεταφέρεται ο πατέρας μου νοσοκομείο Λεμεσου όπου και γίνεται η επέμβαση.

Κατα την διαρκεια της επέμβασης λήφθηκαν  δειγματα για βιοψία όπου και τα αποτελέσματα τα παρέλαβα εγω προσωπικά μετά  απο 3 μέρες απο ενα ιδιωτικό εργαστήριο της Λεμεσου το οποιο συνεργάζετε με το νοσοκομείο.

Τα αποτελέσματα πρίν τα παραδώσω στην μονάδα εντατικής θεραπείας όπου και νοσηλευόταν ο πατερας μου για να εισαχθούν στο φάκελο του θέλησα να τα δείξω στον γιατρό που χειρούργησε τον πατέρα μου για να μου πει το τι θα ακολουθήσει και το πόσο κρίσιμη ήταν η κατάσταση του. Ο γιατρός που πήρε στα χέρια του το πόρισμα ήταν ο Δρ.Σ,  και διαβάζοντας το πόρισμα μου λέει: « Κόρη, πέ του παπά σου να σας γράψει τα χοράφκια του που έχει στην Γιαλουσα για να μεν βουράτε μετά» εγώ σοκαρισμένη με την αντιμετώπιση αυτή του απάντησα: « μα γιατρέ ο πατερας μου δεν είναι από την Γιαλούσα είναι από την Πάφο» και μου απαντά «εεεε τέλοσπαντων πέ του να σας κανονίσει γιατί εν την γλιτώνει» δεν νομίζω να ένοιωσα ποτέ στην ζωή μου τόση αηδία και θυμό όση ένιωσα εκείνη τη στιγμή. Δεν νομίζω να χρειάζετε να αναφέρω περαιτέρω τις σκέψεις μου, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.

Δεν μπορώ να παραλέιψω να αναφέρω ότι αρκετοί γιατροί και νοσοκόμες μας συμπαραστάθηκαν με όσο το καλύτερο τρόπο μπορούσαν αλλα δυστηχώς τα γεγονότα που περίγραψα πιο πάνω μας αφησαν την τελευταία εντύπωση, την χειρότερη.

Το δέυτερο περιστατικό αφορά την συμπεριφορά ατόμων που εργάζονται στο Υπουργείο Εσωτερικών στην Λευκωσία.

Εδώ και 10 μέρες προσπαθώ να επικοινωνήσω δια τηλεφώνου με την Κυρία Γ. στο τηλεφωνο που μου δόθηκε 22 8044… Καθημερινώς η απάντηση που έπερνα από καποια κυρία που δεν γνωρίζω το όνομα της αλλα απαντούσε στο τηλεφωνο που προανέφερα ήταν « Αλόου» ζητούσα την κυρία Γ. και ακολουθως « Η κυρία Γ. έχει κόσμο στο πάγκο της δεν μπορεί να μιλήσει τώρα» και πότε μπορέι να μιλήσει αποκρίνομαι εγω, «πάρτε μετα τις 12». Τηλεφωντας μετά τις 12 το τηλέφωνο δεν το απαντούσε κανείς ή ήταν κατελλημένο.

Στην συνέχεια τηλεφωνούσα για 10 μέρες στο υπουργείο πρωί και μεσημέρι και η αντιμετώπιση κάθε μέρα η ίδια.

Χτες ξαναπήρα τηλεφωνο στο ίδιο νούμερο αποφασισμένη να πάρω τις απαντήσεις που ήθελα για το θέμα που με απασχολούσε. Απαντά η ιδια κυρια με την ίδια «επαγγελματική» απόκριση  « Αλοοου» ζητώ την κυρία Γ. και πέρνω την ίδια απάντηση  « Εχει κόσμο στο πάγκο της» και δυσαρεστημένη της λεω ότι είναι 10  μέρες που τηλεφωνω να ρωτήσω κάτι, είμαι από Πάφο και δεν μπορώ να έρθω στο γραφείο σας , θέλω να μιλήσω με την Κυρία Γ. τώρα, μου απαντα: «εεε δεν είναι δαμέ η κυρία Γ. ενταξει?» και χωρίς προειδοποιήση μου κλείνει το ακουστικό.

Ακολούθως αρκετά ενόχλημένη τηλεφωνώ στο κεντρικό τηλέφωνο του υπουργείου στο 228678.. όπου εξηγώ στην κυρία το τι έγινε, η οποία μου ζητά συγγνώμη για την συμπεριφορά της συναδέλφου της και μου προτείνει να πάρω τηλέφωνο την διευθήντρια την Κυρία Σ. στο τηλέφωνο 228044.. όπου και το κάνω.

Απαντά η γραμματέας της κυριας Σ. και μου εξηγεί ότι η διευθήντρια απουσιάζει με άδεια.

Της εξηγώ το τι έγινε, ζήτησα το όνομα του ατόμου που  μου έκλεισε το τηλέφωνο και απαίτησα εξυπηρέτηση και στην απειλή μου ότι για να αρχίσουν να εξυπηρετούν τους πολίτες πρέπει να στείλη κάποιος πολίτης καταγγελία με συνδέει χωρίς καθηστέρηση με την Κυρία Γ.!

΄Εστω και με απειλή μετά απο 10  μέρες αναμονή πήρα μια απάντηση από την Κυρία Γ. η οποία μου είπε : « Πε τε μου τι θέλετε γλήροα γιατι εχω τον προιστάμενο μου εδω και δεν έχω χρόνο»

Κυρία Νικολάου, ελπιζω να μήν σας κούρασα με τα συμβάντα που σας ανάφερα.

Τα γεγονότα που ανάφερα στην περίπτωση του πατέρα  μου δεν αποσκοπούν στην δικαίωση  αλλά θεωρώ την αναφορά τους σαν ύστατο φόρο τιμής και χρέος  προς την μνήμη του (έχει πεθάνει εδώ και ένα μήνα )που ήταν πάντοτε ένας σκληρά εργαζόμενος , σωστός  και συμμορφομένος πολίτης.

Με τιμή

Novia

Σημείωση προς αναγνώστες Φασολάκι : Τα ονόματα τα έσβησα εδώ για να μην φάω καμια μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση όχι πως τους φοβάμαι απλα δεν εχω καμία απολύτως όρεξη να ασχολούμε με ηλίθιους δημοσιουπαλλήλακους…..Η κυρία επίτροπος πήρε τα ονόματα κανονικά. Αν και δεν νομίζω να έκανε και κατι που τα έμαθε…..

Σχετικά Άρθρα