- 1974: Παραιτείται ο Richard Nixon. Αιτία ήταν το σκάνδαλο Watergate.
- 07/09/2000: Παραιτείται ο Tony Blair. Αιτία ήταν ότι η δημοτικότητα του έπεσε πάρα πολύ μετά απο διάφορες καταστάσεις.
- 01/07/2003: Παραιτείται η πρωθυπουργός της Φινλανδίας. Αιτία ήταν το σκάνδαλο που ξέσπασε με το πόλεμο στο Ιράκ.
- 01/09/2008: Παραιτείται ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας. Αιτία ήταν η αποτυχία να σταθεροποιήσει τη πολιτική κατάσταση της Ιαπωνίας.
- 11/05/2010: Παραιτείται ο Gordon Brown. Αιτία ήταν η απώλεια του ελέγχου της βουλής.
- 31/05/2010: Παραιτείται ο πρόεδρος Horst Köhler. Αιτία ήταν η κριτική που έκανε για στρατιωτικές επιχειρήσεις.
- 02/06/2010: Παραιτείται ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας. Αιτία ήταν η αθέτηση της υπόσχεσης του να μετακινήσει μια Αμερικάνικη βάση απο την Ιαπωνία.
- 14/01/2011: Παραιτείται ο πρόεδρος Ben Ali. Αιτία ήταν οι διαδηλώσεις που έγιναν στην Τυνησία.
- 12/02/2011: Παραιτείται ο Hosni Mubarak: Αιτία ήταν τα εκατομύρια που βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωναν εναντίον του.
- 24/04/2011: Παραιτείται ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας. Αιτία ήταν απώλεια ψήφου εμπιστοσύνης απο τη βουλή της Πορτογαλίας.
- 19/06/2011 Παραιτείται ο πρόεδρος της Σομαλίας. Αιτία ήταν η αποτυχία στις συνομιλίες του για να συνεχίσει η μεταβατική κυβέρνηση του για ακόμη ένα χρόνο.
Απλά να αναφέρω ότι διαφωνώ με μια ενδεχόμενη παραίτηση του προέδρου, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο post.
.
Aλλά το συμπέρασμα μου είναι απλό: Πρόεδροι διαφόρων χωρών έχουν παραιτηθεί για πολύ λιγότερα από όσα έγιναν στην Κύπρο τη τελευταία εβδομάδα..
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ
Εγινε ενα ατυχημα απο αμελεια κρατικων λειτουργων.
Ειδικων του στρατου.
Εθθα πεσει η κυβερνηση επιδη έτσι την ειδαν 500 τσογλανια.
ΟΧΙ ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ.
Να γινει ερευνα και τότε οι ευθυνες να αποδοθουν ανάλογα.
Η αλήθεια είναι οτι ειδικά μετά την Τυνησία και την Αίγυπτο, τείνει να γίνει μόδα η συνεστίαση ατόμων που ζητούν την παραίτηση του προέδρου ή πρωθυπουργού. Αυτό είναι επικίνδυνο για την δημοκρατία, εφόσον το αίτημα δεν είναι καθολικό όπως στις δύο προαναφερθείσες περιπτώσεις.
@Χ.
Αμφιβάλω αν θα το κάνεις αλλά μπορείς να τεκμηριώσεις αυτά που λές;
1. Πως γνωρίζεις ότι ήταν αμέλεια κρατικών λειτουργών;
2. Ποιοί είναι αυτοί οι λειτουργοί;
3. Πιστεύεις ότι προκύπτουν ποινικά αδικήματα εναντίον τους;
4. 500 τσογλάνια; Γιατί τσογλάνια και γιατί 500; Όλοι λένε ότι οι αγανακτισμένοι είναι ορισμένες χιλιάδες.
@Dimitris
Τί εννοείς ακριβώς; Στη Τυνησία και στην Αίγυπτο το αίτημα δεν ήταν καθολικό;
Ο δικός μας γιατί να παραιτηθεί; Σάμπως ήξερε; Επειδή το λένε κάποια φασιστάκια δηλαδή;
Ούτε εγώ θέλω να παραιτηθεί.
Ζητώ συγγνώμη. Δεν το έγραψα καλά. Έπρεπε να γράψω “εφόσον το αίτημα δεν είναι καθολικό, όπως αντίθετα ήταν, στις δύο προαναφερθείσες περιπτώσεις”.
Στην Τηνυσία και στην Αίγυπτο ΗΤΑΝ καθολικό και μιλάμε για καθεστώτα όπου δεν προβλέπονταν καν εκλογές.
Παρόλα αυτά, θα ήθελα να προσθέσω οτι εφόσον κάποιος πρόεδρος έχει κάνει πολλά σοβαρά λάθη και παραλείψεις, τα οποία να μην παραδέχεται και να παραμένει στην εξουσία τότε ο λαός που τον ψηφίζει θα πρέπει να τον στείλει σπίτι τους στις επόμενες εκλογές.
Εγώ είμαι κατά του να περιφρονούμε τους θεσμούς για “ειδικές περιπτώσεις”, γιατί τότε ανοίγουμε παραθυράκι στην ουσιαστική κατάργησή τους και την αντικατάσταση αυτών, με αντιδημοκρατικές διαδικασίες.
Βέβαια η Κύπρος έχει και ένα άλλο πολιτικό πρόβλημα που λέγεται “συνεργασίες κομμάτων”, την στιγμή μάλιστα που στην πολιτική σκηνή υπάρχουν δύο κυρίαρχοι πόλοι. Εκεί, το κύριο πρόβλημα είναι οτι μια μειοψηφία αποφασίζει για πολλούς και επίσης οτι της δίνεται η δυνατότητα να “εκβιάζει” πολιτικά το κόμμα της πλειοψηφίας, το οποίο δεν έχει την απαιτούμενη δύναμη για να εκλεγεί αυτοδύναμο.