Το φασολάκι εδώ και πολύ καιρό είναι λίγο τεμπέλικο , πιστέψτε με ξεκίνησα μέχρι τώρα 3 με 4 φόρες να γράψω κάτι και σταματούσα στις 2 πρώτες γραμμές, τα είχα όλα μέσα στο μυαλό μου και μετά ως δια μαγείας εξαφανίζονταν!
.
Ως δια μαγείας….. αν μπορούσα να επικαλεστώ τον ρομαντικό μου χαρακτήρα για τις σκέψεις που κάνω… ίσως και να δικαιολογούσα αυτή την καθημερινή βουτιά στο απύθμενο πηγάδι των συναισθημάτων και της παρανόησης.
.
Ως δια μαγείας θα ήθελα να εξαφανιστούν πολλά άτομα από την ζωή μου, να μην ακούω για αυτά να μην γνωρίζω την ύπαρξη τους, σαν τους ακουμπήσω το μαγικό μου ραβδάκι να πάρουν μαζί τους και ότι αρνητικό μου έχουν δώσει ότι σκέψη έχω κάνει για αυτούς ότι συναίσθημα έχω νιώσει να το λουστούν σαν κολόνια και να εξαφανιστούν.
.
Τα άτομα αυτά δεν είναι από τον προσωπικό μου κύκλο, καλώς ή κακώς ο προσωπικός κύκλος έχει ξεκαθαρίσει από πολύ καιρό τώρα.
.
Αναφέρομαι στην κλίκα που μας κυβερνά, κυβερνώντες και αντιπολίτευση όλοι μαζί!
.
(Μην ξεκινήσουν άτοπα σχόλια από αριστερούς και δεξιούς πάλι σας παρακαλώ, προσπαθήστε να γευτείτε λίγο από το ζουμί των σκέψεων μου και θα καταλάβετε. )
.
Αναφέρομαι σε όλους αυτούς τους κακούς ηθοποιούς που θα τους ταίριαζε καλύτερα ρόλος στο animal planet στο ντοκιμαντέρ Ύαινες και Λιοντάρια , αναφέρομαι σε αυτούς που έχουν χάσει τον δρόμο τους και τον στόχο τους και επιμένουν να με κάνουν και μένα να χάσω το δρόμο μου μαζί τους. Αναφέρομαι σε αυτούς που με έκαναν κατά καιρούς να πιστέψω ότι ζω στην πιο ασφαλή χώρα του κόσμου.
.
Ήμουν κάποτε περήφανη που έλεγα είμαι από την Κύπρο, ξεδιπλώνονταν αμέσως ένα γερό βιογραφικό με δυνατή και αναπτυσσόμενη οικονομία, δημοφιλής τουριστικός προορισμός, ωραία αυτοκίνητα, ωραία σπίτια, καταπληκτική κουζίνα, μεγάλο ποσοστό ατόμων με πανεπιστημιακά διπλώματα και ένα σωρό άλλα που τώρα είμαι πολύ συγχυσμένη για να τα σκεφτώ.
.
Όσο περνούν οι μέρες αρχίζω να αγχώνομαι και πιο πολύ, πιστεύω και πολλοί από εσάς το ίδιο αισθάνεστε αγαπητοί μου φασολοαναγνώστες .
.
Να ξεκινήσω από την δική μου διάθεση, δυσκολεύομαι να κοιμηθώ τα βράδια, αν κοιμηθώ τα όνειρα μου έχουν να κάνουν με εκρήξεις, αεροπλάνα που πέφτουν και πολλά άλλα τραγικά σενάρια.
.
Νιώθω ανασφάλεια για το μέλλον μου, σκέφτομαι να κάνω σχέδια και πλάνα για την επιχείρηση μου και διστάζω, ποιος εγώ που δεν έχω διστάσει ποτέ στην ζωή μου ( εκτός από το bungee jumping που δεν έκανα φέτος στην Κόρινθο γιατί φοβάμαι μην πάθω καρδιακό).
.
Σκέφτομαι να κάνω παιδιά? Να μην κάνω? Σε τι χώρα θα μεγαλώσουν? Θα είμαστε ζωντανοί του χρόνου, θα έχουμε λεφτά? Θα πάω ταξίδια?
.
Όλες αυτές οι ανασφάλειες σίγουρα δεν γεννιούνται μόνες τους ούτε και έχω ψυχολογικά προβλήματα αν αυτό σας πέρασε από το μυαλό. Είμαι απόλυτα φυσιολογική, με σώα τα φρένα με λογική και κρίση και αγνά συναισθήματα.
.
Αυτό είναι το πιο τραγικό, να έχεις ανασφάλειες γιατί νιώθεις ότι κινδυνεύεις εσύ και οι αγαπημένοι σου κάθε μέρα. Να έχεις λόγο να έχεις αυτές τις ανασφάλειες, να σού δίνουν κάθε μέρα το δικαίωμα να φοβάσαι. Μέχρι σήμερα δεν άκουσα κανέναν να μου πει :
.
Μην φοβάσαι, κράτα γερά, είναι γερή η ράτσα μας και δεν λυγίζει, είμαστε εδώ και θα τα ξεπεράσουμε όλα μαζί. Να μου το πει με τσαμπουκά όμως, να μου το φωνάξει, να το πιστέψω, να μην διστάσω για ότι και να αντιμετωπίσω. Το μόνο που ακούω είναι πουλημένες δηλώσεις, καβγαδάκια μεταξύ της κλίκας – α εσύ έκαμες πίσω – εγώ δεν ξέρω – δεν απαντώ – δεν ξέρω γεωγραφία – α θέλω χρόνο- μα οι αμερικάνοι – μα οι ιρανοί – αμπεπαμπλόμ - εσύ έξω εσύ μέσα- εσυ φταίς εμείς το ξέραμε και δεν μιλούσαμε———ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ σταματήστε!!!
.
Εξαφανιστείτε! Δεν ξέρω πως, ως δια μαγείας? Με αεροπλάνο? Με βάρκα? Με μια έκρηξη στην αυλή σας? Δεν ξέρω αλλά κάντε μου την χάρη και εξαφανιστείτε, είσαστε ανίκανοι και άνανδροι, είσαστε κλέφτες και αστυνόμοι, είσαστε μια βρομοκλικκουα που έχετε βρωμίσει και εμάς τον λαό σας, που μας ταΐσατε φρούδες ελπίδες και τώρα μας λέτε ότι δεν υπάρχουν ελπίδες ότι ήτανε placebo.
.
Δεν σας δίνω το δικαίωμα να ξανάπατε στην βουλή να αγορεύσετε , δεν σας αξίζει αυτή η θέση, αλήθεια το εννοώ, μόνοι μας τα βγάζουμε πέρα καλύτερα , θα πιστέψουμε στον εαυτό μας και θα τα καταφέρουμε, θα βρούμε τον τρόπο δεν χρειάζεται να είμαστε πολιτικοί για να τα καταφέρουμε, κεφάλια με γερούς και μορφωμένους εγκεφάλους δόξα σοι ο Θεός έχουμε αρκετά στην Κύπρο, αρρωστημένους, φυγόπονους, δειλούς δεν χρειαζόμαστε πια σε αυτόν το τόπο.
.
Ουφ σταματώ εδώ, αν συνεχίσω ……θα σκάσω σαν container…
.
Δεν υπάρχουν σχετικά άρθρα.
