Cyprus Blog

Διάλεξη με θέμα “Οικονομικά της ευτυχίας” 07/04/09 στη Λευκωσία

Τελικά τα κατάφερα και πήγα στη διάλεξη που οργάνωσε η Τράπεζα Κύπρου, ο σύνδεσμος οικονομικών Κύπρου και το πανεπιστήμιο Κύπρου. Στην είσοδο μια ευγενική κυρια με ρώτησε εάν έχω δηλώσει συμμετοχή και όταν της είπα ότι δεν έχω δηλώσει μου είπε “δεν πειράζει, έλα”. Όταν μπήκα στην άδεια αίθουσα μου φάνηκε λίγο αστεία η “δήλωση συμμετοχής” αλλά στη συνέχεια η αίθουσα γέμισε σχεδόν. Φυσικα πολλοί γραβατωμένοι μου φάνηκε οτι πήγαν με το ζόρι αλλα τελοσπάντων… Και για όσους αναρωτιούνται φυσικά και όλοι ήρθαν τελευταία στιγμή! Κάτι άλλο που πρόσεξα είναι ότι στο τέλος της διάλεξης το κοινό ρωτούσε διάφορα το καθηγητή. Πρόσεξα ότι πολλές ερωτήσεις ήταν του στυλ “να κάμω μια έξυπνη ερώτηση να με προσέξει ο μαστρος μου” παρά ουσιαστικές ερωτήσεις.

Τα κυριότερα σημεία της ομιλίας του καθηγητή Andrew Oswald ήταν τα εξής (φυσικά με τα δικά μου σχόλια):

• Τα οικονομικά αρχίζουν να ασχολούνται λιγότερα με τα μαθηματικά και περισσότερο με τη ψυχολογία και τη κοινωνιολογία.
• Ένας δείκτης ευτυχίας είναι σημαντικότερος από το δείκτη GDP.
• Τρόποι μέτρησης της ευτυχίας είναι οι σωματικές αλλαγές, αλλαγές σε σημεία του εγκεφάλου, ακόμα και πόσο χαμογελάει κάποιος. Smile it makes them wonder λέει και μια παροιμία.
• Η γραφική παράσταση όπου φαίνεται η σχέση ηλικίας και ευτυχίας έχει σχήμα U. Δηλαδή σε νεαρή ηλικία ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος, όσο μεγαλώνει είναι λιγότερο ευτυχισμένος (αυξάνονται τα βάσανα φαίνεται) και στη συνέχεια μετά από κάποια ηλικία (50-55 περίπου) αρχίζει να αυξάνεται η ευτυχία (μείωση βασάνων η μπορεί να βοηθάει και η αρτηριοσκλήρωση!).
• Ένα πείραμα που έκαναν στο πανεπιστήμιο του Warwick με απίστευτα αποτελέσματα ήταν το εξής: Έβαλαν τυχαίους ανθρώπους να παίζουν ένα παιχνίδι με χρηματικό έπαθλο. Οι παίκτες δεν μπορούσαν να δουν τους άλλους παίκτες αλλά μπορούσαν να δουν το ποσό που είχαν κερδίσει. Οπότε στο τέλος του παιχνιδιού ζητήθηκε από τους παίκτες εάν επιθυμούν να χάσουν κάποια λεφτά για να μειωθούν τα λεφτά κάποιου άλλου παίκτη (π.χ. να χάσουν 1 λίρα για να χάσει κάποιος 10 λίρες). Σχεδόν όλοι οι παίκτες διάλεξαν να χάσουν λεφτά για να μειωθούν και τα λεφτά των άλλων παικτών. Το συμπέρασμα είναι ότι η ευτυχία των ανθρώπων δυστυχώς εξαρτάται και από τη δυστυχία άλλων ανθρώπων. Φυσικά αυτά είναι ευρωπαϊκά φαινόμενα και αποκλείεται να συμβούν στη Κύπρο. Κανένας εδώ δεν λέει “καλά να παθει, άξιζε του” για κάποιο συνάνθρωπο του που έπαθε κατι.
• Συνιστάται στους καπνιστές να παντρευτούν! Κατά μέσο όρο ένας καπνιστής θα χάσει 6 χρόνια από τη ζωή του με το κάπνισμα. Κατά μέσο όρο ένας άνθρωπος που παντρεύεται θα κερδίσει 6 χρονια από τη ζωή. Οπότε πάει ishia ishia που λέμε.
• Το κυριότερο σημείο είναι το Easterlin paradox όπως το αποκάλεσε ο καθηγητής. Αυτό είναι το εξής: Οικονομική ευμάρεια μιας χώρας (δεν ξέρω εάν είναι σωστή αυτή η ορολογία) συνεπάγεται και ευτυχία, όμως οικονομική άνοδος δεν συνεπάγεται και περισσότερη ευτυχία. Η ερμηνείες που έδωσε ο καθηγητής για αυτό το φαινόμενο είναι η εξής:
  • Ο μισθός των ανθρώπων είναι ικανοποιητικός όταν ειναι συγκρίσιμος με τους άλλους. Δηλαδή μη ρωτήσετε κάποιον τι μισθό παίρνει αλλα πόσα παίρνει σε σχέση με των υπόλοιπο κόσμο.
  • Habituation: Η συνήθεια. Δηλαδή όταν κάποιος είναι συνηθισμένος στα πλούτη και τα μεγαλεία κάποτε τα βαριέται και αυτά.
  • Λανθασμένες επιλογές: Ορισμένες φορές πιο ψηλός μισθός σημαίνει περισσότερες ώρες εργασίας, πιο πολλές ώρες μακριά από οικογένεια και περισσότερα βάσανα. Με αποτέλεσμα να παίρνεις μια προαγωγή και από εκεί που νιώθεις ευτυχία στο τέλος να εύχεσαι να κρατούσες τη θέση που είχες.

Αυτά.  Επέστρεψα σπίτι ικανοποιημένος απο τη διάλεξη και ευτυχισμένος οταν αντίκρισα τη “shitless” βεράντα μου

Share on Facebook