Η εμπειρία μου στο νοσοκομείο Πάφου
Αγαπητοί φασολοαναγνώστες ,
Μια και το τελευταίο διάστημα παίζουν πολλά παράπονα και εμπειρίες στο Φασολάκι βλέπε, – ΜΤΝ – Primetel- είπα να πω και εγώ τα δικά μου.
Αρρώστησε η κοπέλλα που φροντίζει την γιαγιά μου. Μάλλον ας το πω καλύτερα, νόμισε ότι αρρώστησε γιατί το τελευταίο διάστημα άρχισε να αδυνατίζει να μην έχει όρεξη για φαγητό κτλ κτλ και έτσι αποφασίσαμε να πάμε για εξετάσεις.
Απόφασισα να πάω στο Γενικό Νοσοκομείο στην Πάφο αντί σε κλινική γιατί θεώρησα ότι θα πληρώσουμε λιγότερα. Σημειώστε η κοπέλλα είναι από Σρι Λάνκα και βάση νόμου είναι ασφαλισμένη σε ιδιωτική ασφάλιση για κάλυψη υγείας. Να μου πείτε αφού είναι ασφαλισμένη γιατί δεν πήγα σε κλινική, δεν πήγα γιατι θα μου στοίχιζε πολύ περισσότερα από το νοσοκομείο γιατί πρέπει να πληρώσεις και να ζητήσεις μετά από την ασφαλιστική να σου τα επιστρέψει, σημειώστε οι ασφαλιστικές ψάχνουν ψύλλους μες τα άχυρα για να μην σου πληρώσουν τα έξοδα σου με διάφορες χαζές για μένα δικαολογίες και το άλλο που σκέφτηκα είναι μήπως είχε κάτι σοβαρό και έπρεπε να μείνη μέσα όπότε αντιλαμβάνεστε…εκτός αυτού φοβούμε και λίγο τις κλινικές γιατί νομίζω ότι πάντα θα βρούν κάτι να σε κρατήσουν για να βγάλουν λεφτά…
Τέλος πάντων….Μέρα πρώτη -> Περιμένουμε σειρά να γραφτούμε, μετά περιμένουμε σειρά στο γιατρο η οποία γιατρός μας παραπέμπει για -> Γενίκές εξετάσεις αίματος, καριολογική εξέταση, ακτινογραφείες θώρακος. Ξεκινούμε με το καρδιολογικό, πηγαίνοντας εκεί με στέλλουν στον 1 όροφο να πληρώσω να πάρω απόδειξη και να μπορεί η κοπέλλα να κάνει την εξέταση. Κατεβαίνω, σημειώνει και παίρνει την απόδειξη, της λέω συγγνώμη αλλά χρειάζομαι την απόδειξη για την ασφάλεια, μου απαντα, να πάς να βγάλεις φωτοτυπια. Οκ, ξανα ανεβένω τον 1 όροφο φωτοτυπια ξανά κάτω. Μετά πάμε για ακτινογραφείες, ξανά στον 1 όροφο να πληρώσω κατεβαίνω μπαίνει κάνει την ακτινογραφία, σημειώστε η ώρα 11 το πρωί…σε 20 λεπτά βγαίνει μια νοσοκόμα και φωνάζει : Όσοι περιμένετε αποτελέσματα να φύγετε και να έρθετε την Δευτέρα ….μάλιστα δεν κάνουμε δουλειά σήμερα…φευγουμε….
Μέρα δευτερη – > Αναλύσεις αίματος πρωί πρωί…1 όροφο για πληρωμές κτλ και μετά κάτω για τα υπόλοιπα.
Περνούν οι μέρες είχα δουλειά δεν μπορούσα να πάω την κοπέλλα στο γιατρό, γίνεται Τρίτη και ξεκινούμε πάλι να πάμε…
Μέρα τρίτη ήταν και Τρίτη -> Περίμένουμε σειρά, μπροστά μας καμιά 20αρια άτομα, φτάνει η σειρά μας να γραφτούμε για την γιατρό. Ακούω την εξής απάντηση – Η γιατρός σήμερα δεν είναι μέσα. Οκ απαντώ, και που είναι? Είναι περιοδεία. Μάλιστα, γιατί δεν το έχει κάπου γραμμένο αυτό κύριε ? Τον ερωτώ. Απαντά – μα είναι κάπου γραμμένο. Μα που? τον ερωτώ ξανά. ΕΕΕΕΕΕΕΕΕε είναι κάπου γραμμένο απαντά….
Δεν έχω αναφέρει ποτέ, ότι είμαι νευρικός τύπος, φωνάζω, αντιδρώ, και στολίζω γενικά, ξέροντας αυτή μου την αδυναμία πιέζω τον εαυτό μου να μην αντιδρά για να μην έχουμε επεισόδια… Μετρώ μέχρι το 10, πέρνω βαθιά ανάσα και φεύγουμε από το νοσοκομείο.
Μέρα τέταρτη -> Αισίως φτάνουμε στο τέλος, φτάνουμε πρώτοι πρώτοι, πέρνουμε σειρά, μπαίνουμε στην γιατρό, Καλημέρα σας γιατρέ μου, Απάντηση – που είναι ο φάκελος??? Μα γιατρέ μου είπατε την τελευταία φορά ότι ο φάκελος θα είναι στο ιατρέιο σας μαζί με τις αναλύσεις και τις ακτινογραφείες. – Δεν είναι δαμέ ο φάκελλος να πάτε να τον φέρετε. Μάλιστα να πάμε. Χανουμε την σειρά μας, πάμε για τον φάκελο, μου απαντούν -> Δαμέ έν εχει φάκελο, να πεις της γιατρού ότι είπεν ο Χριστόδουλος ότι ενεν δαμέ…Μάλιστα. Πάμε πίσω, διεκδικούμε την χαμένη μας σειρά, την πέρνουμε ευτυχώς, ξανά μανά η γιατρός Ο φάκελος δεν είναι εδώ και να πείτε του Χριστόδουλου να έρτει να με εβρει….ΑΧ Παναγία μου!! Θα τους δείρω ούλλους σήμερα..Αυτό το σκέφτηκα εγώ, όχι η γιατρός…
Γιατρέ μου της λέω, πρέπει να είναι εδώ ο φάκελλος, κοιτάζω μαζί της τον βρίσκω αλλά δεν βρίσκουμε τις ακτινογραφίες, Μάλιστα, πάμε να τις βρούμε, πάω και περιμένω μπροστά από εναν γραφιά και μιαν ακτινολόγο που είχαν την εξής συζήτηση -> ΑΤΕΕΕΕΕΕΕ ρεεεεεεεε! Μα έχουντα??? Μα πολλά καλή κοπέλλα! Ναι ρεεεεεεεεεε η ξανθιάαααα, εκείνη η ψηλή? Μα τι να σου πω, τους βλέπουν συχνά κάτω, παει σοβαρά η κουβέντα…
Μην σας πω το τι με έπιασε εκείνη τη στιγμή, πάλι σαν καλός μαλάκας τους λεω -> Συγγνώμη επειδή μας περιμένει η γιατρός να προχωρίσουμε? Με κοιτάζουν ή μάλλον δεν με κοιτάζουν συνέχίζουν για ακόμα λίγο το κους -κους και επιτέλους με “εξυπηρετούν”.
Ανάσανα απο ανακούφιση γιατί θα τελείωναμε σύντομα, πάω πίσω στην γιατρό με την ακτινογραφία. ΟΥΠΣ! Κάτι λείπει, η ακτινογραφία δεν είχε έκθεση μέσα μου λέει η γιατρός, εγώ είμαι γιατρός όχι ακτινολόγος, να πας να σου γράψουν έκθεση. Αρχίζει να με πιανει μια ψηλοκρίση…πάω πίσω τους λέω τι θέλω περιμένω 15 λέπτά, βγαίνει η έκθεση, την διαβάζω και γράφει -> Everything clear and normal ευτυχώς. Πάμε στην γιατρό μας γράφει βιταμίνες και αποχωρούμε….
Απολογισμός επίσκεψης στο νοσοκομείο, Αξία –> 292,83 ευρώ
Απολογισμός σπάσιμων νευρων στο νοσοκομείο, Αξία —> ανυπολόγιστη
Πηγαίνοντας πέρα δώθε πάνω κάτω, περιμένοντας, κάνοντας πως δεν βλέπεις, δεν ακούς ξέρετε τι σκέφτηκα? Κρίμα στους παππούδες που δεν έχουν τα χρόνια μου και τις αντοχές μου και ταλαιπωρούνται μέσα στα νοσοκομεία. Κρίμα σε εμάς που φορολογούμαστε και δεν έχουμε ένα νοσοκομείο που φευγεις απο εκεί μέσα υγειής και όχι ψυχασθενής.
Ξέρετε τι μου είπε η κοπέλλα? Και ομολογώ πως ντράπηκα….” Εμας στο Σρι Λάνκα, τα νοσοκομεία έτσι είναι όπως δακάτω – πάνω κάτω, δεξιά αριστερά”
Τι να πούμε γι αυτό?….δεν είναι για να ντρέπεσε??
Σημείωστε ότι αυτή η εμπειρία που περίγραψα δεν την θεωρώ καθόλου επώδινη, σας έχω πολύ σύντομα μια άλλη εμπειρία, η οποία έγινε και επιστολή προς την επίτροπο διοικήσεως…εκεί θα φρίξετε….
Related posts:
- Επιστολή προς Δήμαρχο Πάφου Κύριε Δήμαρχε, Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα χωρίς προσφωνήσεις και καλοπιάσματα.Εδώ...
- Η εμπειρία μου με την ΜΤΝ Εγώ έγινα συνδρομητής της ΜΤΝ πρίν δύο χρόνια περίπου...
- Η εμπειρία του Facebook:Η αρχή και το τέλος 0. Facebook; Τί είναι αυτό; Βήμα 0. Δεν ανήκεις στα...
- Η εμπειρία μου με την PrimeTel (also known as: Η ταλαιπωρία μου με την PrimeTel) Επί ευκαιρίας των comments που διάβασα σχετικά με το άρθρο του...
Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.
Comments
για το fasolaki: Έβαλα σου 2 tags. Νομίζω εν πιο χρήσιμα που τις κατηγορίες. Σύντομα θα τις συγχωνεύσω επειδή εν πάρα πολλές.
για το ποστ σου: Τελικά η κοπέλα εν καλά; Επίσης να πεις της κοπέλας να προσέχει πολύ το διαβατήριο της!
chrys
September 28th, 2009
@Chrys: Nai ine mia hara i kopella, mallon adinatizei apo to marazi tis pou ine polla hronia makria apo tin oikogenia tis….nai na tis po gia to diavatirio
me ta tags kame oti thes…
novia
September 28th, 2009
Απολογισμός επίσκεψης στο νοσοκομείο, Αξία –> 292,83 ευρώ
Απολογισμός σπάσιμων νευρων στο νοσοκομείο, Αξία —> ανυπολόγιστη
For everything else there’s mastercard…
Lemeshianos
September 28th, 2009
@Lemeshianos: Nai kapos etsi lemeshiane mou ,katantisame na kanoume humor gia na min mas piasei i krisi…
novia
September 28th, 2009
Έχω πολλέεεεεεεεεεεεες εμπειρίες με το νοσοκομείο μάλιστα την τελευταία φορά παρολίγο να δέρω μιαν γιάτρεναν στες πρώτες βοήθειες , τον προιστάμενο στις πρώτες βοήθειες, 1 μπατσίνα και ένα μπατσίνον που ήρταν να ζητήσουν τον λόγο που εφώναζα της γιάτρενας.
Μπαίνω στο ψητό. Ειναι Σαββάτον απόγευμα και με πονεί το αυτί μου βασικά δεν με πονεί ακριβώς αλλα μάλλον έχω μια φαγούρα που δεν λέει να σταματήσει. Αρχίζω να εκνευρίζουμε τρίψε τρίψε. Με την ταμπονέτα παίζω με το αυτί μου και κάμνω την ζημιά. Νομίζω την ώρα που εδιαπερνούσε η ταμπονέτα το τύμπανο μου έγυρίσαν τα ΄μάτια μου ανάποδααο τον πόνο ξαφνικά και πονώ και δεν ακούω τίποτε έχω την αίσθηση ότι έσπασα το τύμπανο μου. Φωνάζω του συζύγου και λέει μου να με πάρει στον γιατρό μα εν Σάββατο την τύχη μου μέσα που να βρεις ορυλλά τετοια μέρα. Σκεφτομαι να πάω στο νοσοκομείο,( κάτι τέτοιες στιγμές πρέπει να μάθω να σκέφτομαι δυο φορές.) Σκέφτομαι και τα λεφτά που θα πρέπει να πληρώσω σε κλινική και να περιμένω να μου τα επιστρέψει η ασφάλεια επιμένω να πάμε νοσοκομείο ο άντρας μου επιμένει να πάμε σε κλινική και εγώ σε νοσοκομείο και περνά το δικό μου. Πάμε στις πρώτες βοήθειες τίγκα γεμάτον γέρους που εθυμηθήκαν Σάββατοβραδα να πανε στον νοσοκομείο κάμνουμεν εγγραφή εξηγά τους ο άντρας μου τι έγινε και ότι πονώ πολλά.
- Να περιμένετε κύριε εν να σας φωνάξουμε.
Περιμένω έρχονται κι αλλοι γέροι και ένας που εχτύπησεν. Αντι να τον βάλουν μέσα στέκεται μπροστά μου και τρέχουν τα αίματα. Δείχνω του να μπει μέσα και να μην περιμένει. Τι σημαίνει αν είναι ξένος. Μπένει μέσα και κάπιος πάει να πει κάτι αλλά εκατάλαβεν ο μιτσής ότι έν να τον υποστηρίξουμε και βάζει τους τις φωνές. Περνά κι αλλη ώρα.
Αρχίσαν και φέρνουν και μωρά με πυρετό, και άλλοι γέροι. Πρώτη φορά είδα τόσους πολλούς μαζεμένους γέρους στην ζωή μου. Επιτέλους φωνάζουν το όνομα μου εγώ δεν άκούω καν συνενοάτε ο αντρας μου μαζίν τους. Παμε μέσα λεει μου κάτσε και θα σε δει σε λίγο ο γιατρός. Κάθομαι. Περιμένω… Μετά απο αρκετή ώρα έρχεται κοιτάζει τα αυτία μου και λέει μου ότι πρέπει να πάρω αντιβίοση. Αλλα δεν έχουν τέτοιαν αντιβίωση στις πρώτες βοήθειες. Γράφει μου μια συνταγή και λλέει μου να την πάρω οποσδήποτε. Ασχετο ότι εκλεισαν τα φαρμακεία. Ασχετο ότι είμαι δικαούχος δωρεάν ιατροφαρμακευτικής. Ασχετό ότι μιλούμε για μια κοινή αντιβίωση (κυπριακό Augmentin). Ως που να μας δούν και να μας γράψουν μια αντιβίωση εκλείσαν τα διανυκτερεύων. Πάμε σπίτι πίνω δύο παυσίπονα και προσπαθώ να κοιμηθώ. Η επόμενη μέρα με βρίσκει πιο χάλια απο την προηγούμενη. Αποφασίζω να ΄μεν πιασω αντιβίωση ως την Δευτέρα για να με δει γιατρός έλα όμως που ο πόνος γινεται αφόρητος. Και για να πω εγώ ότι ο πόνος είναι αφόρητος σημαίνει είναι αφόρητος. Τωρά πονώ και τα δύο αυτία. Εν σαν να με διαπέρασεν σούβλα που σουβλίζουν το αρνί το πάσχα. Δεν θέλω να γίνω αρνί γμτ μου. Φωνάζω του σύντροφου να με λυπηθεί και να με πάρει ξανά στο νοσοκομείο αντιδρά ότι εν θα μου κάμουν τίποτε αλλά επιμένω ότι τούτην τη φορά θα απαιτησουμε ορυλλά. Ρωτά με αν είμαι σίγουρη και λέω του ναι. Πέρνει με στο νοσοκομείο. Εν κυριακή απόγευμα. Σήμερα έχει πιο πολλούς γέρους που τα χτες. Και μαζί κάμποσους ξένους. Σριλανκέζους πιο πολλούς. Μάλλον την κυριακή αρρωστούν οι σριλανκέζοι και οι γέροι. Κάμνουμε εγγραφή και εξηγούμε τους ότι εξαναείδαν με εχτες. Απαξιώνουν με γιατί επέστρεψα. Εν μια πασιά νοσοκόμα κοτσιάκαρη και πέζει την έξυπνη. Δεν αντέχω την ειρωνία. Απαντώ της ότι ο ηλίθιος γιατρός έγραψεν μου αντιβίωση που δεν έχουν ότι τα φαρμακεία εκλείσαν ως που να με δούν ότι δεν μπορώ να αντέξω τον πόνο και τι μου απαντά. Α είμαστε και ηλίθιοι πουπάνω. Εν και ο προισταμενος τους τσιαμε αλλά εγω δεν εχω ιδέα ποιος είναι ούτε και που με νοιάζει. Εξηγώ της ότι δεν ακούω που κανέναν αυτί και δεν αντέχω τον πόνο διαπερνά τον εγγέφαλο μου τότος ο πόνος και εν να κάμω φόνο αν συνεχίσουν να με περιπέζουν. Σε λίον φωνάζουν μου να μπω μέσα. Στέκουνται ούλοι πίσω που τον πάγκον και κοιτάζουν με, με ύφος αλλά εγω δεν χαπαρίζω. Είμαι σε τέτοια χάλια που πιο χάλια εν γίνεται. Ρωτόυν με ξανά γιατί εξαναήρτα πίσω. Είπα τους επεθυμησα σας και είπα να έτω να πιούμεν καφε. Αγριοκοιτάζουν με, ανταποδίδω το κοιτασμα. Μάλλον εγίαλισεν το μάτιν μου γιατί ήρταν και δυο αστυνομικούθκια να μου πουν να μεν φωνάζω και να ηρεμήσω. Εν καταλάβω θεόν που λαλούσιν. Πετάσετε μια ηλίθια και λαλεί μου γιατί δεν εγόρασες την αντιβίωση που σου είπε ο συναδελφος εν κόφκει ο νους σου; και κάμνει την κίνηση που μου φακκά πιο πολλά που ούλλα ότι δεν κόφκει ο νους μου. Είδα κότσινον που λαλούσιν. Εν το μεταξύ δεν ακούω και καλά και νευριάζω πιο πολλά. Μες το καρκασιαλίκιν έρκεται η Βεατρίκη η γίατρενα που εγίνεν ένα με τις πρώτες βοήθειες λεμεσού. Λέει μου σιώπα και μόλις αδειάσει κρεβάτι θα σε αναλάβω εγώ. Ηρέμησα, ξέρω ότι εν οκ τύπισσα, λιον νευρική λίον απότομη αλλα εν υπάρχει περίπτωση να μεν σε κοιτάξει. Σε 3 λεπτά βρίσκει μου κρεβάτι σε 5 κοιτάζει τα αυτία μου μάλλον εν εξαναείδεν πιο χάλια αυτία γιατί εμεινε με το στόμα ανοιχτό. Επήρεν της 2 λεπτά να μου πει ότι εν πολλά ασχημη η μόλυνση και στέλνει μια νοσοκόμα και πέρνει μου αίμα. Στέλνει με και για ακτινογραφίες. Που τον πόνο η πίεση μου επίεν 18 που τον φόον τους εβουρούσαν πάνω κάτω όπως τους πελλούς. Τελικά φωνάζουν ορυλλάν να έρτει να με δει. Εφημερεύει άρα εν σπίτι του. Ενευρίασεν που τον εφέραν μέσα. Πέρνουν με στο γραφείο του εν χτιτσιασμενος στο φουλ. Κανονικά λαλεί τούτον δεν είναι επείγον περιστατικό εμπόρεν να περιμένει ως την δευτέρα. Κοιτάζει τ αυτιά μου και τα δύο και ξαναεπαναλαμβάνει ότι εμπορεν να περιμένει αλλα ξέρει ότι εν ψέματα που λαλεί εν για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα των πρώτων βοηθειών. Βάλει μου κάτι μες το αυτί και λέει μου σε 2 μέρες να πάω πίσω να μου το φκάλει. Συνεχίζει να εν χτιτσιασμενος γράφει μου μιαν συνταγή και πρέπει να πάμεν τάππον που το νοσοκομείο στην γερμασόγεια να προλάβουμε το φαρμακείο πριν να κλεισει. ‘Εγραψε μου και κάτι σταγόνες που μάλλον εν για άλλον σκοπόν γιατί η φαρμακοποιός δυσανασχετεί να μου τις δώσει. Εξηγά μου να βάλω μόνο μια σταγόνα μια φορά την ημέρα και πάω σπίτι.
Σοβαρά τωρά εν να πελλάνω που τους πόνους. ΄Χτυπώ ότι έχω σε παυσίπονο και καταφέρνω με χίλια ζόρια να κοιμηθώ. Την επομένη κλεινω ραντεβού νε τον ορυλλά. Κοιτάζει τα αυτιά μου και κάθεται απέναντι μου και λέει μου πρέπει να πονείς πολλά. Εν ξέρεις τι συμαίνει να πονείς και να σε καταλαμβαίνει κάπιος, κουνώ το κεφάλι μου ναι εν αφόρητος ο πόνος , λέει μου εν να περάσει αλλά εν νομίζω να είδα χειρότερη μόλυνση ως τωρά. Μα καλά λεει μου πως τα εκατάφερες να μολύνεις και τα δύο σου αυτία; Αλήθεια ως τωρά ενόμιζα ότι εν οτίτιδα που είχα που την κολλάς όπως την ίωση. Εξηγά μου ότι εν εξω που το αυτί η μόλυνση. Σαν δερματική. Ανάψαν τα λαμπούδκια μου. Δηλαδή ο αχάπαρος ο γιατρός ούτε καν εκατάλαβεν τι είχα. Βάλει μου κάτι γάζες μες το αυτίν και λέει μου να΄ξαναρτω σε 3 μέρες. Δείχνω του και τες σταγόνες. Τραβά τα μαλλία του. Ρωτά με ποιος γιατρός με είδε στο νοσοκομείο και λέω του τι έγινε. Λαλέι μου να του πεις του τάδε εν η στραβάρα του οι δεν είναι επείγον περιστατικό τούτο. Τσαι οι σταγόνες εν για τους μύκητες στα πόδια τι σχέσην εχουν με τα αυτία σου. Ου γριστός. Εδωκεν μου σταγόνες για το πόδκια ο αχάπαρος. Έκαμα μίαν εβδομάδαν να φέρω τα μίλια μου νοσοκομέιο ποτέ ξανά no thank you που λαλούν τσαι στα χορκά τα ξένα.
Δεν ασχολήθηκα να τους καταγγείλω στο υπουργείο εν χαμένος χρόνο να κάθεσε να γράφεις επιστολές που εν θα σου απαντήσει κανένας η που αν μπει στον κόπο να σου απαντήσει εν να σε έβρει εσένα λάθος και ο άλλος εν να βκει κούπα άπαννη.
Feggaraki
September 29th, 2009
@Feggaraki: Ax Feggaraki mou lambro…ti itan afto pou epathes??? Afti i istoria pou egrapses kani na tin kanoume post, ti les Chrys?
novia
September 29th, 2009
@Feggaraki: Oi mykites sto telos efyran me!
Mporei o giatros na enomise oti en me ta daxtylia twn podkiwn sou pou katharizeis ta fkia sou!
Lemeshianos
September 29th, 2009
Καλημέρα παίδες.
Νόβια Είμαι σίγουρη ότι αν αρχίσουμε να ποστάρουμε για νοσοκομεία θα χτυπήσουμε κόκκινο ειδικά τωρά με τα τόσες χιλίαδες προβλήματα που αντιμετωπίζει κάπιος που είναι αναγκασμένος να επισκέπτεται τα νοσοκομεία μας. Αναρωτιέμαι αλήθεια αφού είμαστε κράτος της Ευρωπαικής Ένωσης πως και δεν μας εκάμαν την πουλάσκαν μας ως τωρά.
Λεμεσιανέ
Εφυρες μες, ομολογουμένως δεν το εσκέφτηκα έτσι. Τωρά που το λαλείς εξηγείται γιατί ο άνθρωπος έδωσεν μου φάρμακο για τους μύκητες των ποδιών και γιατί η φαρμακοποιός εδίσταζεν να μου το δώκει
Τωρά εθυμήθηκα το ανέκδοτο που λέει η εγχείρηση επέτυχη ο ασθενής απεβίωσε.
Τελικά στην Κύπρο για να επιβιώσεις πρέπει όπου πηγαίνεις να έχεις και μιαν καραμπίναν σε ετοιμότητα.
Feggaraki
September 29th, 2009
@Feggaraki: Opa to Feggaraki mas me karabina!!! Feggaropistolero!!
novia
September 29th, 2009