Ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία ανθρώπινων ωαρίων και σπερματοζωαρίων ήρθαν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πρόκειται για μια καινοτομία που αναμένεται να φέρει την επανάσταση στον χώρο της αναπαραγωγικής ιατρικής. Αν και κατά το παρελθόν είχε δοκιμασθεί κάτι παρόμοιο, ωστόσο τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια που προέκυπταν στο εργαστήριο έφεραν βλάβες.
Τώρα όμως οι αμερικανοί επιστήμονες πιστεύουν ότι βρήκαν το κλειδί για τη δημιουργία των «τέλειων» ωαρίων και σπερματοζωαρίων, τα οποία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε πλήρη λειτουργικά αναπαραγωγικά κύτταρα.

Όπως γράφει η επιθεώρηση «Nature», οι ειδικοί κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν τη «συνταγή» που θα μπορούσε να προσφέρει λύση σε εκατομμύρια ζευγάρια με προβλήματα γονιμότητας.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα τα οποία ενίσχυσαν με πρωτεΐνες για να πυροδοτήσουν την ανάπτυξη των λεγόμενων προδρόμων ωαρίων και σπερματοζωαρίων.
«Η διαπίστωση της γενετικής «συνταγής» για την ανάπτυξη ανθρώπινων αναπαραγωγικών κυττάρων στο εργαστήριο, θα μας δώσει το εργαλείο που χρειαζόμαστε για να εντοπίσουμε τι ακριβώς δεν πάει καλά με τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα γονιμότητας» αναφέρει η συγγραφέας της μελέτης δρ. Ρενέ Ρέιχο Πέρα.
Οι ειδικοί τώρα θέλουν να δουν κατά πόσο η δημιουργία αναπαραγωγικών κυττάρων είναι επίσης εφικτή μέσω ενηλίκων βλαστικών κυττάρων, τα οποία μπορούν να ληφθούν από οποιοδήποτε σημείο του οργανισμού, ακόμη και το δέρμα.

Μάλιστα…. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσιάζουν ιδιαιτέρως αυτά τα νέα και αυτές οι ανακαλύψεις, δεν ξέρω ίσως τελικά να  είμαι πολύ ρομαντική ή πολύ παραδοσιακή.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχη. Παιδιά δεν έχω, κάποια στιγμή ίσως αποκτήσω, ίσως και πάλι όχι. Είναι ένα θέμα που έχω άπειρες φορές συζητήσει με τον εαυτό μου και πάντα η απάντηση είναι η ίδια « ότι ορίσει η φύση», και πάλιν δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα πως θα είναι η ψυχολογία μου εκείνη τη στιγμή και τι επιρροές θα έχω από το περιβάλλον μου. Είναι γνωστή η μανία και η εμμονή που πιάνει κάθε θηλυκή ύπαρξη  όταν θα θελήσει να τεκνοποιήσει. Πότε θα γίνω μάνα??? Κτλ κτλ κτλ.

Ουκ ολίγες φορές, άκουσα φίλες μου, γνωστές μου, φίλες των γνωστών και πάει λέγοντας να λένε ότι ό μόνος τρόπος να κάνουν παιδιά είναι με ένα σωρό ενέσεις ορμονικές, θεραπείες, εξωσωματικές και τέλος πάντων  με ένα σωρό μεθόδους εκτός  της παραδοσιακής που όλοι νομίζω ξέρουμε… Μέθοδοι αρκετά επίπονοι, με φοβερό κόστος οικονομικό και ψυχικό αλλά και πάνω απ όλα κόστος της ίδιας μας της υγείας. (Δεν αναφέρομαι στην παραδοσιακή μέθοδο εεεε??)

Δεν θέλω να καταπιαστώ με το θέμα της εξωσωματικής που κάποια από τα έμβρυα αναγκαστικά θα τα «αφήσουν» γιατί το ζευγάρι θέλει τρίδυμα και όχι πεντάδυμα άρα τα δύο δεν τα χρειάζονται πλέον… είναι ένα μεγάλο θέμα που αγγίζει  τα ηθικά μου όρια αλλά και την ίδια μου την πίστη.

Ακούς νέα ζευγάρια που είναι γεμάτα υγεία και ζωή να καταπιάνονται με αυτή την προσπάθεια στο να κάνουν ένα παιδί. Μια προσπάθεια που δεν νομίζω να σκέφτονται πολλοί τις επιδράσεις της, όπως καρκίνοι από την λήψη  ορμονών, αποτυχημένες εγκυμοσύνες παρά την προσπάθεια, ψυχικό και σωματικό στρές, κ.α  γιατί όπως και να το πάρουμε είναι κάτι που δεν γίνεται φυσιολογικά.

Το μόνο που μετρά είναι ότι θα έχουν ένα ή δύο παιδιά δικά τους, με τα δικά τους γονίδια, που θα έχουν το όνομα του πατέρα τους ή της μητέρας τους, που θα τους μοιάζουν, που θα ξέρουν ότι είναι δικά τους από την κορφή μέχρι τα νύχια  που το DNA θα είναι από τα δικά τους γονίδια βγαλμένο. Γυναίκες να προσπαθούν για χρόνια να γίνουν μάνες και άντρες να προσπαθούν για χρόνια να γίνουν πατεράδες, τι ποιο όμορφο πράγμα για ένα ζευγάρι να φτιάξει μια όμορφη οικογένεια!

Η επιστήμη έχει φτάσει πολύ μπροστά, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σωθεί και ακόμα τόσοι πρόκειται αλλά αυτό μόνο έχει σημασία?

Θα μου πείτε τώρα τι νόημα έχει να τα γράφω όλα αυτά? Φαντάζομαι τα ξέρετε..τα έχετε φανταστεί….

Η σκέψη που με βασανίζει είναι η εξής, μήπως οι άνθρωποι είναι εγωιστές? Μήπως όλη αυτή η προσπάθεια να φέρει κάποιος το δικό του παιδί στον κόσμο είναι στο τέλος μια κραυγαλέα εγωιστική προσπάθεια? Κάποιος για να λέγεται πατέρας ή μητέρα πρέπει να ποτιστεί με ορμόνες? Πρέπει να του ετοιμάσουν το παιδί του στο εργαστήριο? Πρέπει να διαλέξει ποιο παιδί κρατά και ποιο αφήνει? Πρέπει να αυνανιστεί για να κάνει παιδί?

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να πηγαίνουμε ενάντια στην φύση, ίσως να κερδίζουμε κάτι μια στιγμή αλλά χάνουμε πολλά από την άλλη.  

Αν μάθαινα τώρα ότι δεν μπορώ να γίνω μητέρα θα στενοχωριόμουν πάρα πολύ, γιατί δεν θα μπορούσα να βιώσω αυτό που μου ορίζει η φύση, να συλλάβω και να γεννήσω.  

Νομίζω όμως ξέρω και πως θα το ξεπερνούσα γρήγορα.  Οταν θα μάθαινα ότι μπορώ να δώσω αγάπη σε ένα παιδί ή σε κάποια παιδιά που δεν έχουν μάνα, που μεγαλώνουν μόνα τους χωρίς την στοργή των γονέων τους που δεν έχουν από κάπου να πιαστούν. Που δεν έχουν μια αγκαλιά να κρυφτούν, που δεν έχουν που να δείξουν τις ζωγραφιές τους.

Δεν με νοιάζει αν δεν μου μοιάζουν, δεν με νοιαζει αν το χρώμα τους είναι πιο σκούρο ή πιο ανοιχτό από το δικό μου. Αυτό που με νοιάζει  είναι να μεγαλώσουν με αγάπη, με τις αξίες μου και τις αρχές μου και μια μέρα να μπορώ να πω με περηφάνια «Αυτός είναι ο γιος μου!»

Δεν θέλω να κατακρίνω κανέναν για τις επιλογές του. Είναι πολύ λεπτό το θέμα, αλλά νομίζω ότι έχει να κάνει και με τον ανθρώπινο εγωισμό, με την κτητικότητα   με την κοινωνική κατακραυγή.  

Αν κάποια μέρα θα πρέπει να επιλέξω, το μόνο που θα κάνω είναι να δεχτώ τους νόμους της φύσης και είμαι σίγουρη ότι η αγάπη μου δεν θα πάει χαμένη, ότι θα υπάρχει κάπου στον κόσμο μια ψυχούλα που θα δει στα μάτια μου την δικιά του μάνα. Εργαστήρια, ορμόνες, ενέσεις,  ψυγεία, κλάματα και πόνος δεν είναι κάτι που πρέπει να προηγείται μιας γεννήσης…. νομίζω… 

Share on Facebook

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.