Πάει ο παλιός ο χρόνος….όπως πήγαν και πέρασαν όλοι οι προηγούμενοι με την ίδια ευκολία, με την ίδια ανέχεια σε ότι τους τριγύρισε.
Κάθε χρόνο την ίδια μέρα κάνω τις ίδιες σκέψεις, πότε πρόλαβε ο χρόνος και πέρασε? Πως είμουν όλο αυτό το διάστημα των 12 μηνών? Τι έκανα να βελτιώσω την ζωή μου? Διόρθωσα τα λάθη μου? Εμαθα κατι καινούργιο? Εμαθα να αγαπώ λίγο περισσότερο τον εαυτό μου και τους γύρω μου?
Όλες αυτές οι σκέψεις ή απορίες τριγυρίζουν στο μυαλό μου κρατώντας ένα φλιτζάνι ζεστό καφέ και κοιτάζοντας τον ουρανό να αλλάζει χρώματα κοιτάζοντας την τελευταία μέρα του χρόνου να χάνεται. .
Περιμένω την αυριανή μέρα σαν ένα νέο ξεκίνημα, η αλήθεια ποτέ μου δεν περίμενα Δεύτερες ή πρωτοχρονιές να ξεκινήσω κάτι, πάντα ξεκινούσα ότι επιθυμούσα εκείνη στην στιγμή που το αποφάσιζα. Φέτος όμως είναι διαφορετικά. Η χρονιά που μας αφήνει ήταν μια πολύ ξεχωριστή χρονιά με πολλές κακές αναμνήσεις για όλους μας. Είναι η χρονιά σταθμός θα έλεγα όχι μόνο για μας εδώ στο μικρό νησί μας αλλά και για όλο τον κόσμο.
Ξεκινώντας από μια οικονομική κρίση που μας έκανε να μαζευτούμε στα σπιτάκια μας πιο ταπεινούς, άνεργους και φοβισμένους, από μια έκρηξη που σκότωσε όχι μόνο 13 συνανθρώπους μας αλλά σκότωσε την πίστη μας και την ανεμελιά μας. Από σκάνδαλα που μας σόκαραν και που μας απόδειξαν ότι ουδείς άνθρωπος ντυμένος με ράσα είναι Θεός και αναμάρτητος. Από δικτάτορες και τύραννους που γεύτηκαν με τον χειρότερο τρόπο τους πικρούς καρπούς που έσπειραν όσα χρόνια κυβερνούσαν. Από πολιτικούς παλιάτσους που πρόδωσαν τον κοσμάκη που τους ψήφιζε και τους ακολουθούσε τόσα χρόνια. Από κυρίαρχες χώρες που οι αρχηγοί τους υποφέρουν από στερητικά σύνδρομα. Από τσουνάμι που μέχρι σήμερα άνθρωποι υποφέρουν από τα σημάδια που άφησε ή δεν άφησε. Από πορίσματα που δεν έλαβε υπόψη κανείς.
Έτσι τελείωσε για τους περισσότερους από εμάς αυτή η χρονιά, στον απόηχο των μπουζουκιών απόψε, φωνές αγανάκτησης, θα χάνονται θα εξαφανίζονται όπως και τα τελευταία λεπτά αυτού του χρόνου.
Η διαφορά της αυριανής μέρας με όλες τις προηγούμενες δεν είναι το σύνηθες αλλά το ξεκίνημα αυτών που θα θέλαμε ο καθένας μας να ξεκινήσει, να αλλάξει να αφήσει να φτιάξει να χαλάσει.
Είναι η υπόσχεση στον εαυτό μας ότι θα παραμείνει πιστός σε αυτά που έμαθε και έζησε που δεν θα ξεχάσει από αυτά που τον πίκραναν τίποτε όχι για να εκδικηθεί αλλά να μην κάνει τα ίδια λάθη, να μην πικράνει με τον ίδιο τρόπο κανέναν.
Δεν θέλω να πιστέψω σε θεωρίες και σε προφητείες για τον νέο χρόνο. Ούτε με ενδιαφέρει αν θα είναι το 2012 η συντέλεια του κόσμου. Αν έρθει το τέλος θα είναι για όλους το ίδιο δεν θα χωριστούμε σε πλούσιους και φτωχούς. Θέλω να παραμείνω αληθινή θέλω να συνεχίσω την προσπάθεια μου να αγαπώ και να αγαπιέμαι θέλω να έχω τους ίδιους αγαπημένους ανθρώπους κοντά μου θέλω να συνεχίσω να έχω το ίδιο δικαίωμα που είχα μέχρι σήμερα να εκφράζω την γνώμη και την σκέψη μου ΕΛΕΥΘΕΡΑ.
Καλή χρονιά όπως εσείς την κρίνετε καλή αγαπητοί μου φασολοαναγνώστες!
καλή χρονιά σε όλους!