Lazopoulos Vs Mikellides

Σας τράβηξα την προσοχή έ? Μια και πιάσαμε στο στόμα μας τις TV persones θυμήθηκα και τον δικό μας τον Μικελλίδη, τον άντρα που πολλοί αγάπησαν και πολλοί εμίσησαν!

 Ο αγαπητός μας γιατρός που θα τον βρείτε πολύ συχνά στο αγαπημένο του στέκι στο καφέ της Εβίτας, έχει προκαλέσει πολλούς με τα σοκαριστικά του συμπεράσματα περί της σεξουαλικής ζωής των Κυπρίων και ότι άλλο αφορά τον μικρό και ταλαιπωρημένο μας λαό. Δεν γνωρίζω αν τα συμπεράσματα του είναι τα αποτελέσματα πολύχρονης έρευνας ή αν είναι σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες σαν γιατρός και σαν άνθρωπος. Κατά καιρούς έχω ακούσει όχι και τα καλύτερα σχόλια για τον συγκεκριμένο, κάτι παρόμοιο με τα σχόλια για τον Λαζόπουλο, ότι είναι χυδαίος, ότι επαναλαμβάνεται συνεχώς, ότι τα σχόλια του περί σεξ μερικές φορές είναι προσβλητικά ότι ανακατώνει  την πολιτική μέσα στις κουβέντες του και άλλα πολλά.

Όπως και τον Λαζόπουλο πάω και τον Μικελλίδη, γνωρίζω πολύ καλά που ξεπερνούν τα όρια της δικής μου ανοχής και όταν φτάσω σε εκείνο το σημείο επιλέγω αν θα τους παρακολουθήσω μέχρι τέλους ή όχι. Αν θα γίνουν επικίνδυνοι δημαγωγοί αυτό εξαρτάται  από  μένα. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει η σάτιρα του Λαζόπουλου με τα θέματα του Μικελλίδη? Και όμως για μένα σχετίζονται, είναι δυο άνθρωποι που ανοίγουν το στόμα τους και ξέρουν πολύ καλά τι λένε. Δεν υπόσχονται σε κανέναν τίποτε, με κάνουν να γελώ και την ίδια στιγμή με κάνουν να αντιλαμβάνομαι το πόσο τραγικά είναι αυτά που με κάνουν να γελώ. Τραγικά γιατί γελάμε με τα χάλια μας, τραγικά γιατί γελάμε με την ανικανότητα μας, τραγικά γιατί γελάμε με αυτά που κανονικά θα έπρεπε να μας κάνουν να κλαίμε… και των δύο αυτός είναι ο στόχος τους πιστεύω. Να δούμε έστω με ένα χιουμοριστικό και πιο χαλαρό τρόπο τα μαύρα μας τα χάλια, χρησιμοποιούν ένα πιο προσιτό και αν θέλετε πιο λαϊκό τρόπο να μας πουν πως έχουν τα πράγματα, χωρίς φανταχτερά περιτυλίγματα χωρίς να κολλούν στους τύπους και στα πρέπει. Όσον αφορά το θέμα κομματικής κατεύθυνσης νομίζω ο καθένας έχει το δικαίωμα να στηρίζει όποιον θέλει και αν θέλει να ανακατεύει τα θέματα του ή την σάτιρα του με τα πολιτικά πάλι δικαίωμα του. Από εμάς εξαρτάται αν θα τους παρακολουθήσουμε ή όχι.

Δεν υπήρξαν πολλοί που είχαν τα κότσια ή και τις πλάτες – για μένα δεν έχει σημασία- να βγούν  στην τηλεόραση  και είπαν και έκριναν και μας έφεραν σε δύσκολη θέση και μας έκαναν να κοκκινίσουμε ελαφρώς… Χάρυ Κλυν…Μαλβίνα Καράλη….Λαζόπουλος…..και με μία διαφορετική ιδιότητα όχι αυτή του ηθοποιού ο Μικελλίδης.

 Ποιό κάτω αναδημοσιέυω ένα άρθρο του Μικελλίδη, καλόν συλλογισμόν να έχετε…..

Ένα άρθρο με πολλές αλήθειες !
Του Γιάγκου Μικελλίδη.
 

Με αυτοκίνητα μερσεντές, φορ γουίλ ντράιβ και άλλα τρέχουμε όλοι με άσκοπη ταχύτητα σαν να βιαζόμαστε. Κάνουμε ατέρμονες γύρους. Όλοι έχουμε πνιγμένο ωράριο. Στην πραγματικότητα όμως οι πλείστοι ζούμε άσκοπα και πλήττουμε. Οι κούρσες κατασπαταλούνται για να πηγαίνουμε σε γυμναστήρια, σε άσκοπα ιδιαίτερα, σε αισθητικούς και σε άκαρπα, άσκοπα ραντεβού.

Οι γκόμενες παστές, του κομμωτηρίου, της αισθητικού, της νυχούς, ντυμένες στα 24 τους, περιφέρουν τους εαυτούς τους στα καφέ, στα κλαμπ προς άγραν ενδιαφέροντος γαμπρού, έξυπνου, ο οποίος ταυτόχρονα να τα φυσά. Κατασπαταλούν τη φωνή τους στο να εκστασιάζονται, να συζητούν και να ανταγωνίζονται το τίποτε. Ζουν σε κόσμους αλλοπαρμένους, φανταστικούς, πασπαλισμένους από χρυσόσκονη και επιχρυσωμένο ερωτισμό και αυνανίζονται για να κοιμηθούν. Οι άντρες παρακολουθούν τους αγώνες της μάππας και του μπάσκετ, φλερτάρουν μεταξύ τους και διερωτάσαι κατά πόσον θα το κάνουν ή το έχουν κάνει ήδη.

Οι κυβερνητικοί, συνέταιροι με κτηματομεσίτες, αναζητούν την καλή. Όλοι ψάχνουν για οικόπεδα, χωράφια για να τα μεταπράξουν και να πλουτίσουν. Μιλούν συνέχεια γι’ αυτά λες και το μοναδικό ενδιαφέρον στη ζωή του ανθρώπου είναι να αβγατίσει τους παράδες του. Όταν μιλούν για τη δημιουργική ζωή τους στην πραγματικότητα σου απαριθμούν τα χωράφια που αγόρασαν σαν αυτά να είναι τα συγχωροχάρτια του παραδείσου.

Οι παράδες έχουν γίνει το μοναδικό κίνητρο στη ζωή μας σαν να μπορείς να εξαγοράσεις με αυτούς το θάνατο. Η κλεψιά έχει γίνει στυλ, τρόπος ζωής και κάτι παντελώς φυσιολογικό και απολύτως αποδεκτό. Η τιμιότητα θεωρείται ηλιθιότητα και αταβισμός. Η επίδειξη του χρήματος, μοναδικό τρόπαιο ζωής. Έχουμε κάνει σημαία μας τα οικόπεδα, τα χωράφια και τις οκέλλες. Μέσα σε αυτές, οι γυναίκες, απόφοιτες του μπόντι λάιν και τα κοπελλούθκια τους πιο υβριστικά, πιο τατσίζηδες από τους γονείς τους.
Η κατεχόμενη Κύπρος, οι πρόσφυγες, οι χαμένοι τόποι δεν υπάρχουν πια. Έχουν γίνει μια οπτασία κι όποιος μιλά γι’ αυτά θεωρείται οπισθοδρομικός και γραφικός. Κανένας από τους στρουθοκαμήλους δεν βλέπει την τουρκική σημαία πάνω στον Πενταδάκτυλο. Κι όσοι τη δουν τη θεωρούν φυσικό γνώρισμα του τοπίου. Ο στρατός έχει διαλυθεί και χρησιμοποιείται μόνο για να κερδοσκοπούν οι επιτήδειοι και να συντηρούνται οι αξιωματικοί.

Όλοι κοιμούνται με όλους ή κάνουν πως κοιμούνται με όλους. Οι κερατάδες κουτουλούν μες στους δρόμους και δεν παίρνουν μυρωδιά τους κραδασμούς. Όλοι ψευτογαμούν εκτός από τις καλλιτέχνιδες και τις Κινέζες που γαμούν μέχρι εξαντλήσεως.

Τα ναρκωτικά καθαρίζουν 2 – 3 εκατομμύρια λίρες την ημέρα. Δημιούργησαν και home delivery.. Ο Κάττος και ο Σιμιλλούθκιας μπορούν να σου παραδώσουν κατ’ οίκον ό,τι χρειάζεσαι. Τιμωρούνται μόνο οι φτωχοί και οι ηλίθιοι. Οι άλλοι μαστουρώνουν μέχρι θανάτου. Οι αστυνομικοί είναι συνέταιροι σε αυτά και έτσι βοηθούνται και οι φτωχοί αστυνομικοί.

Οι ιδιωτικές κλινικές περιθάλπουν τους πολίτες με αδρές αμοιβές. Οι φτωχοί, οι συνταξιούχοι, οι τίμιοι, οι μικρομεσαίοι πάνε στο νοσοκομείο, όπου εξευτελίζονται από γιατρούς και φαρμακοποιούς, μέσεντζερ και γραμματικούς για την ελεημοσύνη που ήλθαν να ζητήσουν. Διότι το να ζητάς αυτά που πλήρωσες στο κουβέρνο είτε σαν σύνταξη είτε σαν βοήθημα είτε σαν οποιαδήποτε εξυπηρέτηση, θεωρείται ζητιανιά. Η κυβέρνηση σήπεται κι οι κυβερνητικοί σιγά – σιγά μετατρέπονται σε τύραννους, οι οποίοι χορηγούν τάχα – τάχα δωρεάν εξυπηρέτηση έναντι εξευτελισμού. Το υδροκέφαλο σύστημα οδηγείται στην πλήρη άνοια. Στα μεγάλα σπίτια άναψαν τα τζάκια και γύρω κάθονται οι φάρες και κομπάζουν για το πόσα μάζεψε ο καθένας. Αυτοί που τα μάζεψαν κοιτάζουν τους άλλους αφ’ υψηλού νιώθοντας ότι κατόρθωσαν αυτό που έπρεπε, το καθήκον τους. Το καθήκον πια δεν είναι να κάνεις αυτό που πρέπει, αυτό που είναι κοινωνικά δημιουργικό αλλά να γλιάζεις και να τα αρπάζεις και …στα αρχίδια σου οι άλλοι.

Η ατομικότητα είναι η βάση της σκέψης και η αίσθηση του συνόλου ανύπαρκτη. Οι μεγαλόψυχοι, οι ευπατρίδες, οι πατριώτες, οι τίμιοι, οι πιστοί και γενικά άπαντες οι οπισθοδρομικοί θεωρούνται ντεμοντέ. Μοδάτοι είναι οι αδίστακτοι, οι κλέφτες, οι τυχοδιώκτες, οι πόρνοι και οι πάσης φύσεως διεφθαρμένοι.

Αυτός ο κόσμος οδηγείται από αρχηγούς, πολιτικούς και εκκλησιαστικούς εξίσου διαβλητούς και διεφθαρμένους, τους οποίους αποδέχεται και δοξάζει και υποστηρίζει με τους ψήφους του. Οι εκλογές αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται όλα, με γνώμονα το συμφέρον, το ατομικό, το προσωπικό, ποταπό συμφέρον. Θα ψηφίσουν αυτόν από τον οποίο θα έχουν τα μεγαλύτερα ωφελήματα ή ακόμα χειρότερα, αυτόν από τον οποίο ο συναγωνιστής τους θα έχει τα λιγότερα ωφελήματα.

Η πνευματική ζωή έχει εξαφανιστεί. Οποιαδήποτε σκέψη, οποιαδήποτε πράξη, οποιαδήποτε γραφή που δεν γίνεται για το συμφέρον ειναι μαλακίες, και ανοησίες, για τούς αθκιασερούς! Οι μή αθκιασεροί.. δέν έχουν χρόνο καί δύναμη νά σκορσάρουν τήν σκέψη τους μέ καθε λογής πνευματική κουλτούρα!

Υπάρχουν πιό σοβαρά πράγματα στή ζωή τους όπως “μάππα”, “πασιαμά”, “καμάκι”, “καφέ μέ κουτσομπολιό”, “μπύρες στα πάπ”, “δημόσιες σχέσεις στα ορθάδικα”, “πανιστήρι στα Νάϊτ-κλάμπ” καί βασανιστικές σκέψεις.. που και πως θα πάνε στό επόμενο ταξίδι αναψυχής για ψώνια ή για διακοπές!

Δεν υπάρχουν σχετικά άρθρα.

About novia