Καλώς ήρθες μικρό μου, καλώς ήρθες όμορφο πριγκιπόπουλο! Γεννήθηκες σε μια εποχή δύσκολη, σε μια εποχή που πρέπει να αγωνιστείς σκληρά για να αποδείξεις την ύπαρξη σου, σε μια εποχή που οι άνθρωποι σκοτώνουν και δικαιώνονται, σε μια εποχή που τα ψέματα και οι ατιμίες είναι μια καθημερινότητα σε μια εποχή που τα άγρια θηρία δεν είναι τα ζώα της ζούγκλας αλλά οι άνθρωποι με την υποτιθέμενη λογική και ευαισθησία.
Μέχρι να γίνεις άντρας και δυνατός θα συναντήσεις πολλά στο δρόμο σου ίσως περισσότερα από αυτά που εμείς γνωρίζουμε, πολύ περισσότερα από αυτά που έχουμε ζήσει.
Τίποτε από όλα αυτά να σε φοβίσει, τίποτε από όλα αυτά να σε κρατήσει μακριά από τα όνειρα σου και τις επιθυμίες σου.
Άγγελος Κυρίου πιστός οδηγός να σε συντροφεύει σε κάθε σου βήμα και σε κάθε σου ξεκίνημα σε κάθε σου φουρτούνα και σε κάθε σου λιμάνι.
Στη καρδιά σου να έχεις πάντα αγάπη και στο πρόσωπο σου πάντα ένα χαμόγελο που θα δίνει στους γύρω σου την ελπίδα, την ίδια ελπίδα που έδωσε και η γέννηση σου, την ίδια ελπίδα που θέλουμε να νιώθουμε κάθε μέρα.
Την ελπίδα ότι όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα, ότι ακόμα και μέσα από τα δάκρυα και τον πόνο πάντα υπάρχει ένα μικρό φως που θα μας οδηγήσει στο σωστό δρόμο.
Καλώς ήρθες μικρέ Αναστάση. Ανάσταση έχεις φέρει στις καρδιές μας.
Με παντοτινή αγάπη η θεία σου..
Share on Facebook
Διαβάστε ολόκληρο το post...
4 σχόλια
από chrys
January 29th, 2010
τζόγος
Ή κατα το κυπριακό “Ο μπούκκης εν τζιαι χάνει ποτέ”. Εμπνευσμένο απο το post του φίλου Joshoua Ο Μπούκκης.

Share on Facebook
Διαβάστε ολόκληρο το post...
3 σχόλια